Be-Fin-dingen
16 maart 2016
Woensdag 16-03-2016
Na wederom een geweldige avond met voortreffelijk eten en wijn bezoeken we vanmorgen de Kathariina School.
Deze school verzorgt speciaal onderwijs. Er zijn kinderen met een handicap, concentratie- en/of psychische problemen. Deze kinderen worden niet opgesplitst, zoals bij ons.
We worden heel gastvrij ontvangen door de directeur van de school die ons aan het denken zet met prachtige uitspraken en meningen.
Een aantal voorbeelden:
* Bouw eerst je eigen balans, daarna kan je de leerlingen helpen.
* je houding is het belangrijkst.
* gelijke scholen, geen gelijke leerlingen.
* hij is blij dat hij belasting betaalt, hij krijgt er zelf wat van terug en ondertussen worden er mooie dingen van betaald aan onder andere het onderwijssysteem.
* we zien een leerling als een geheel, niet alleen zijn vaardigheden of kennis.
* inspectie is ouderwets en belemmert leerkrachten om hun werk goed te doen.
* positieve acceptance of diversity.
Vervolgens mogen we in de klassen kijken, waar we zien hoe gemoedelijk en respectvol de leerlingen worden behandeld. Er is persoonlijke aandacht voor elke leerling. De klassen zijn niet groter dan 7 leerlingen met 1 leerkracht en daarnaast nog 1 tot 3 begeleiders afhankelijk van de begeleiding die nodig is.
De grootste verschillen die we zien met het Nederlandse onderwijs zijn dat er meer (ondersteundende) personeel beschikbaar is, waardoor co-teaching of werken met kleinere groepen mogelijk is. Er is veel aandacht voor de 'achterblijvers', maar wat differentiatie voor de meer getalenteerde leerling betreft lopen wij een stukje op ze vooruit. Er zijn mogelijkheden, maar dit is nog een groot discussiegebied. De Finnen zijn minder flexibel in het differentiëren, omdat ze 'vast zitten aan' de grades en het bedrijfsleven. Er wordt niet op verschillende niveaus gewerkt. De remedial teacher is een vorm van differentiatie. De Finnen zijn vooral bezig met het sociale aspect. De sociale vaardigheden, het redden in de groep en omgang met anderen vinden ze belangrijker dan kennis. Leerkrachten ondersteunen elkaar, maken gebruik van elkaars kennis, kwaliteiten en vaardigheden. Er is een nauwe samenwerking onderling, evenals met hulpverleners en ondersteund personeel.
's Middags discussiëren we met 2 Finnen van het onderwijsbureau omtrent hun en ons eigen onderwijs. Beide systemen zijn goed en lopen tegen verschillende problemen aan. We ervaren een botsend concept en wat zou het ideaal zijn om elkaars kwaliteiten en goede punten over te kunnen nemen.
Nog een mooie uitspraak van vandaag: Een van de manieren waarop leraren beter worden, is door te leren van andere leraren. Scholen worden beter wanneer ze leren van andere scholen. Isolatie is de vijand van alle verbetering.
Wat fijn trouwens dat 't thuisfront meeleest en kritische vragen stelt. We zullen proberen ze te beantwoorden:
Antwoord op de vraag van Margriet over de ict. Het gebruik van iPads en laptops is vergelijkbaar met Nederland. Op sommige scholen wordt er gewerkt met iPads en laptops, maar niet overal heeft iedere lln er 1. In de meeste klassen is niet echt een digibord aanwezig, wel een oprolbaar projectiescherm met daarachter een whiteboard of krijtbord.
Marten jouw vraag over de wortels:
Ja, ook vandaag hadden we weer worteltjes bij de lunch. Wat zal onze kijk op onderwijs verhelderen deze week.
Margriet jouw kritische noot bij de kerndoelen: Dit geldt alleen voor de pre-school. Voor de primaryschool is er een curriculum (een soort van kerndoelen) die eens in de 10 jaar worden bijgesteld.
Appie: 30 jaar geleden hebben de Finnen onderwijsinspectie afgeschaft. Leerkrachten hebben in Finland zo'n hoog aanzien en het volledige vertrouwen. Er wordt verwacht dat je aan je kerndoelen voldoet, daarbinnen heb je volledige autonomie om je onderwijs vorm te geven. De directeur is eindverantwoordelijk, maar er is geen onderwijsinspectie.
Voor zover onze onderwijservaringen van vandaag.
Nog even wat andere leuke feitjes:
* In elk restaurant onthoudt de ober of serveerster wie wat heeft gegeten. Apart afrekenen is geen probleem, iedereen krijgt zijn eigen bonnetje.
* alle scholen hebben droogkasten om de kleren te drogen in de winter.
* op elke school klinkt dezelfde vrolijke schoolbel
* op elke school in Turku krijgen de leerlingen dezelfde maaltijd, voor de maaltijden hoef je geen schoolkeuze te maken. De maaltijden van de week worden aangekondigd in de krant.
* er zijn vrijwel geen speciale scholen als Dalton of Montessori. Scholen hoeven zich niet te profileren, het vertrouwen in de leerkrachten is zo hoog, dat alle scholen gelijkwaardig zijn.
* Hoe worden de scholen gefinancierd? Vanuit de gemeente Turku en elke succesvol afgeleverde student levert de school 10.000,-- op.
* geef minder les, maar leer meer
Weetje:
Het vermijden van smalltalk is een een welbekend cultureel kernmerk van de Finnen . Na elkaar lange tijd niet gezien te hebben, ontmoeten twee mannen elkaar weer en besluiten dit te vieren met een paar drankjes. Er werd geen woord gewisseld en de drankjes waren al snel op. Tijdens de eerste drie drankjes werd geen woord gesproken. Toen het vierde drankje arriveerde, hief de ene man zijn glas vrolijk: 'Kippis' (proost). Zijn metgezel keek hem verbaasd aan en antwoordde: 'Zijn we hier gekomen om te drinken of om te praten?' Less is more!
Foto’s
5 Reacties
-
Jarno:16 maart 2016Leuk om jullie reis te kunnen volgen. In Nederland wordt vaak met veel respect over het Finse onderwijs geschreven. Ik ben wel benieuwd welk aspect van het Finse systeem jullie het liefst gisteren al in onze scholen hadden ingevoerd.
-
Emmy:16 maart 2016He studenten. Wat een leuke ervaringen. Succes morgen met jullie eigen presentatie. Als jullie terug zijn willen we graag meegenieten en leren van jullie opgedane kennis groetjes !!
-
Margriet Schreuder-Wijnand:16 maart 2016Weer zo'n enthousiast verslag. Bedankt voor jullie antwoord! Nu op naar de BLP presentatie. Zet alle leerspieren in en houdt de FLOW vast!
-
Hanneke en Appie:17 maart 2016Weer een mooi, onderhoudend verhaal met wederom een leuke inkijk in het Finse onderwijssysteem. Alleen al jullie mededeling: "Op elke school klinkt dezelfde vrolijke schoolbel" geeft al aan hoe de Finnen nagedacht hebben over wat kinderen positief stemt. Dat is wat anders dan de fabriekshoorns die in NL aan de scholen hangen te brullen. Prachtig om te lezen dat de Finse overheid zijn onderwijzend personeel zoveel vertrouwen geeft en dit door vertaald naar de ouders die op deze manier een groot respect voor die beroepsgroep hebben. Met een Onderwijsinspectie zoals wij die kennen bereik je het tegenovergestelde.
-
Angela van der Meulen:17 maart 2016Ik vind het leuk om jullie te volgen en de verhalen te lezen. Hoe oud zijn de kinderen als ze beginnen met school, wat zijn de lestijden en hoe groot zijn de klassen?
